تعریف نمایندگی سیاسی را بر پایهی مراقبت و کوشش شبانه روزی آدمها از اصل آزادی فرد برای پُر کردن فاصله خیابان تا تسخیر قدرت بگذاریم. نه تکه تکه کردن و تعالی هویت که سلب شایستگیها در لیبرالیزم است. این یک اصل انکار ناپذیر است و چیزی جز مراقبت از آزادی و ایران اهمیت ندارد. ساخت روایتی که تنوع را به جای آنکه در یک حاکمیت ملی تعریف کند، آن را در چندگانگی ملی و مستقل تعریف میکند. این کثیف ترین
ساخت تصمیم و یک فرآیند از اقدام استراتژیک بر اساس سناریو «من اتحادیه را نجات میدهم. آن را به کوتاهترین راه در لوای قانون اساسی نجات میدهم. اگر میتوانستم اتحادیه را بدون آزاد کردن هیچ بردهای نجات دهم، این کار را میکردم، و اگر میتوانستم آن را با آزاد کردن تمام بردگان نجات دهم، این کار را میکردم؛ و اگر میتوانستم آن را با آزاد کردن برخی و رها کردن دیگران نجات دهم، آن کار را نیز انجام میدادم. من
مناطق تاریک و اراده روشنایی نویسنده: هرست هانوم برگردان: بردیا موسوی درباره نویسنده: Hurst Hannum هرست هانم به عنوان یک نظریهپرداز برجسته در زمینه تعیین سرنوشت شناخته میشود. کارهای علمی او، به ویژه در زمینه حقوق بینالملل، به طور قابل توجهی به درک و بیان حق تعیین سرنوشت کمک کرده است. هانوم پیچیدگیهای این اصل را مورد بررسی قرار داده است تکامل تاریخی، پایههای حقوقی و تأثیرات آن بر اقلیتهای ملی و قومی، جنبشهای جداییطلب و
دقیقتر میتوان نوشت: برنامه نهادینگی در دموکراتیک سازی برای چشماندازی ۱۰ و حتی ۲۰ ساله! اما برای انجام اراده گرایانه انقلاب در ایران، چشماندازهای فروپاشی ارگانیک به کسی فرصت ۱۰ ساله نمیدهند. پنجره انقلاب عموما و انرژی جنبشهای سالیانه به ویژه محدود است. یک سیاهچاله در این سالها برای ایرانیها گاهی باز میشود و به سرعت و دلیل فقدان نیروی سیاسی، و نبود مشارکت سیاسی فعالِ دستکم ۴ درصد جمعیت به دلیل تکرار اقدامات با نتیجهی یکسان به نتیجه نمیرسند.
ما لیبرالها اینجا ایستادهایم «قانون ضدعفونی کردن نور خورشید: هر چه یک جامعه آزادتر باشد، چیزهای زشت بیشتری نمایان خواهد شد.» مارتن بودری بازی اصلی، خاستن و خواستن برای گذار به لیبرال دموکراسی است اما در مقابله با حکومت، استراتژی تغییر، جنگی چند جانبه و نه الزاما مدنی و نه الزاما خشونت پرهیز ، قطعا چند وجهی مبتنی بر جامعه شناختی ایرانی و همچنین بر اساس شناخت دقیق جمهوری اسلامی در ایران خواهد بود. جنگی ست که نبرد آن در
فرآیند اساسی گرایی در دوران انتقالی مناطق تاریک و اراده روشنایی “اگر آمادگی دفاع از جامعهی بُردبار را در برابر هجوم نابردباران نداشته باشیم، آنگاه افراد بردبار و مفهوم “مدارا” با آنها نابود میشوند….. بنابراین ما میبایست به نام مدارا، حق عدم مدارا با نابردباران را مطالبه کنیم.” کارل پوپر-جامعهی باز و دشمنان آن همچنان آنچه در جهانی ایرانی وجود دارد با کلمات “اضطرار”، ترویج و صیانت از “خیر عمومی” گره خورده و تعریف میشود. ما ناچاریم به طور مستمر