
چالش بازیگران و نابازیگران دوره انتقالی
وضعیت ۸۸ تا ۹۶ خیلی شبیه این روزها بود. توصیف اینکه رژیم بر اساس rules و procedures و institutions ها اساسا و دیگر قابل دفاع، اصلاح و اعطای فرصت نیست،
نزدیک به ۲۰۰ یادداشت و مقاله کوتاه و بلند با تمرکز بر موضوعات دوران انتقالی ایران به یک لیبرال دموکراسی.

وضعیت ۸۸ تا ۹۶ خیلی شبیه این روزها بود. توصیف اینکه رژیم بر اساس rules و procedures و institutions ها اساسا و دیگر قابل دفاع، اصلاح و اعطای فرصت نیست،

در مقاله نجات ایران، پیشتر اشاره کرده بودم که چشمانداز های تحمیلی از وضعیت، به ما اجازهی برنامهریزی استراتژیک و بلند مدت نمیدهند. یک سازماندهی لیبرال، نهایتا و خوشبینانه ۳۶

توییتر فارسی در دو سال گذشته به شکلهای گوناگون دربارهی آنچه در ایران گذشت و آنچه هست حرف زده است. آنها که نه به عنوان یک تحلیلگر و صرفا به

هدف استراتژیک سرکوب، بازی یا زندگی در بحران نیست. تمام کردن بحران با خشونت عریان و نابود کننده است. آنها مدام و کنترل شده ما را درگیر ضربات پیدرپی میکنند

سیستم سرکوب در جمهوری اسلامی پیشروی میکند چون چیزی جلودارش نبود و نیست. سرکوب برای تثبیت و پایان تعارضها با خشونت تمام و کمال است. اسمش را رهبران نظام مقدس،
هر سیستم انتقالی، مبتنی بر اندیشهی استراتژیک سیاسی و نوعی سازماندهی است. گاهی این سازماندهی، ممکن است شامل مدلهایی از همبستگیِ نیروهای متنوع تعریف شود و گاهی صرفا یک یا
در اقدام نظامی نزدیک اسراییل بر ضد جمهوری اسلامی، پیش فرضِ ظاهرا میهنی، قرار بر بمباران و کشتار غیر نظامیان فرضِ قطعی شده پنداشته میشود و از ایرانیانی که نقشی
هدف استراتژیک اصلی که اسراییل در غایت وجودی خود دنبال خواهد کرد، به زیر آوردن جمهوری اسلامی است. یا مخالفان رژیم در این مسیر زودتر میجنبند و برنامهریزی استراتژیک، اجرایی
شکاف های پژوهشی دورهی انتقال سیاسی را شناسایی کنیم. اگر یک مرکز، اتاق فکر یا اندیشکده نتواند به شما استراتژیک بگوید که شکافهای دانش وضعیت (research gap) در کجا قرار
یک پیشفرض در زنجیرهی روایتهای گذار سیاسی وجود دارد که حداقلهای ضروری اما کلیدی را گوشزد میکند. عاملان تغییر در نمونههای تاریخیِ همین موج سوم، عموما خود را موظف به